Jurang antara sekolah luar bandar dan sekolah di bandar dalam kualiti pendidikan

Tajuk artikel	Educational quality differences in a middle-income country : The urban - rural gap in Malaysian primary schools
Penulis	Mariam Othman & Daniel  Muijs
Tahun	Julai 2012
Terbitan / Jurnal	Routledge Taylor and Francis Group School Effectiveness and School Improvement : An International Journal of Research, Policy and Practice

 Pendahuluan

Artikel ini ditulis berdasarkan kajian yang dilakukan di Malaysia yang ingin melihat jurang perbezaan di antara sekolah di luar bandar dan  sekolah di bandar dari segi sumber pendidikan, iklim sekolah, kepemimpinan dan penglibatan ibu bapa terhadap pencapaian pelajar.

Ulasan

Dalam satu majlis pecah tanah di negeri Johor, Timbalan Perdana Menteri yang juga merupakan Menteri Pelajaran telah menyatakan bahawa pencapaian pelajar di sekolah luar bandar adalah lebih rendah berbanding sekolah di kawasan bandar. Beliau menyatakan bahawa kemungkinan terdapatnya jurang ini adalah disebabkan oleh infrastruktur yang tidak lengkap, kurang peralatan, kualiti guru, kurang guru, persekitaran pembelajaran yang tidak sesuai atau sikap ibu bapa yang menyebabkan anak-anak hilang tumpuan terhadap pelajaran. Oleh yang demikian, kerajaan sedang mengambil langkah-langkah untuk merapatkan jurang tersebut.

Melalui kajian ini didapati bahawa tidak terdapat perbezaan yang ketara di antara sekolah di luar bandar dan di  bandar, dari segi sumber pendidikan, kepemimpinan  sekolah dan penglibatan ibu bapa. Di Malaysia semua sumber pendidikan seperti kemudahan, bahan-bahan pengajaran, gaji dan kelayakan guru-guru adalah diagihkan secara sama rata di semua sekolah tidak kira sama ada sekolah di bandar atau di luar bandar.

Walau bagaimanapun, sekolah luar bandar didapati mempunyai iklim sekolah yang sedikit berbeza daripada iklim sekolah di bandar. Iklim sekolah yang dimaksudkan di sini merujuk kepada beberapa perkara iaitu kekaburan tugas, kuasa yang berpusat dan formal, suasana kerja, pencerapan, pembangunan kerjaya, penglibatan dalam membuat keputusan dan persepsi guru dan juga pelajar. Guru-guru di sekolah luar bandar merasakan bahawa mereka kurang diberi pengupayaan (lack of empowerment) terutama dalam membuat keputusan. Kemungkinan juga perbezaan iklim ini disebabkan oleh rasa tidak puas hati terhadap ciri-ciri pelajar luar bandar seperti status sosioekonomi.

Kebanyakan guru menyedari bahawa mereka perlu memberi lebih perhatian terhadap  proses pengajaran dalam memastikan pengajaran berkualiti. Mereka juga menyedari kepentingan untuk menambah baik profesionalisme keguruan dalam meningkatkan kualiti pengajaran. Namun begitu, guru-guru tidak kira sama ada di sekolah luar bandar mahupun di sekolah bandar adalah sangat terbeban dengan tugas-tugas lain yang tidak berkaitan dengan tugas hakiki mereka iaitu mengajar. Keadaan ini menjadi kekangan kepada guru-guru untuk menjadi lebih fokus kepada proses pengajaran dan pembelajaran. Didapati bahawa 50% daripada masa guru-guru digunakan untuk tugas-tugas yang tidak berkaitan dengan pengajaran.  

Jika keadaan ini tidak ditangani dengan segera akan menyebabkan guru-guru merasa stress dan akhirnya boleh menyebabkan "burn-out". Jika guru merasa tekanan, kualiti pengajaran akan menurun dan boleh memberi kesan negatif kepada pencapaian pelajar. selain daripada itu, Guru-guru yang di hantar ke kawasan luar bandar kebanyakannya tidak rela untuk berkhidmat di tempat-tempat tersebut. Mungkin ini juga menjadi faktor guru-guru di kawasan luar bandar tidak menunjukkan kualiti pengajaran dan prestasi yang baik.

Selain daripada itu, kesan tugas yang terlalu banyak dan sentiasa hadir bertimpa-timpa, menyebabkan guru hilang minat untuk meningkatkan pembangunan profesionalisme mereka. Kesibukan guru pada hari ini menyebabkan guru mengambil keputusan untuk tidak menyambung pelajaran dan mengharapkan pihak sekolah atau kementerian yang menguruskan hal perkembangan kerjaya mereka. Jika pihak sekolah tidak mengambil kisah akan hal ini maka guru tersebut akan kekal begitu tanpa penambahan ilmu pengetahuan.

 

Kajian ini juga mendapati bahawa persepsi guru juga memainkan peranan penting dalam menentukan kualiti pengajaran di sekolah. Pada pendapat saya persepsi yang dimaksudkan ini adalah persepsi guru terhadap mata pelajaran tertentu yang dianggap penting dan sebaliknya. Tidak dinafikan bahawa sesetengah guru menganggap bahawa mata pelajaran mereka sahaja yang bagus dan penting serta perlu diberi kemudahan, manakala mata pelajaran lain tidak penting dan tidak perlu diberi penekanan. Sikap sebegini juga boleh menyebabkan kualiti pendidikan dan pencapaian pelajar berada pada tahap yang rendah. Perlu diingat bahawa setiap mata pelajaran mempunyai peranannya masing-masing terhadap pencapaian pelajar. Kejayaan pelajar tidak diukur berdasarkan satu-satu mata pelajaran sahaja.

Persepsi guru terhadap pelajar di sekolah luar bandar dan sekolah di kawasan luar bandar juga memainkan peranan penting. Guru di kawasan luar bandar lebih cenderung mempunyai persepsi negatif terhadap pelajar mereka terutamanya jika pencapaian pelajar itu kurang. Sebagai guru adalah perlu untuk menyelidiki latar belakang pelajar dan keluarganya  yang rata-ratanya berpendapatan rendah. Persepsi  ini bahawa pelajar luar bandar tidak berminat untuk belajar perlu diubah.

Persepsi bahawa pelajar sekolah luar bandar sememangnya tidak boleh berjaya seperti sekolah di kawasan bandar  juga perlu dikikis dan dibuang jauh dari hati guru-guru. Guru seharusnya berusaha bersungguh-sungguh untuk  membantu pelajar misalnya dengan mengadakan kolaborasi dengan sekolah-sekolah di kawasan bandar. Perkongsian ilmu boleh membantu motivasi guru dan juga pelajar.

Kesimpulan

Saya berpendapat bahawa keadaan sosioekonomi pelajar tidak boleh dijadikan alasan kenapa pelajar di kawasan luar bandar mempunyai pencapaian yang lebih rendah berbanding sekolah di kawasan bandar. Dari segi infrastruktur, kerajaan telah berusaha untuk memberikannya secara adil dan saksama. Segalanya terpulang kepada guru untuk meningkatkan pencapaian pelajar atau pun tidak. Beban tugas guru perlu dikaji semula dan diberi perhatian serius kerana gurulah yang akan mendidik anak bangsa menjadi pemimpin. Jika guru mengalami stres bagaimana ingin membangunkan anak bangsa.